اسکلت دایناسور “گاس” که یکی از بزرگ‌ترین و کامل‌ترین اسکلت‌های تیرانوسوروس ‌رکس جهان به شمار می‌رود، با قیمتی رکوردشکن به فروش رسید. یک خریدار ناشناس بیش از ۵۰ میلیون دلار برای این فسیل پرداخت کرد.روز سه‌شنبه ۱۴ ژوئیه (۲۳ تیر)، فروش اسکلت یکی از کامل‌ترین نمونه‌های شناخته‌شده “تیرانوسوروس رکس” در جهان در حراجی ساتبیز نیویورک رکورد زد.

آخرین پیشنهاد برای خرید اسکلت تیرانوسوروس ‌رکس “گاس” از سوی یک شرکت‌کننده به صورت تلفنی ارائه شد.

این اسکلت با قیمت ۴۳ میلیون دلار فروش رفت و با احتساب کارمزدهای حراجی ساتبیز، بهای نهایی آن به بیش از ۵۰ میلیون دلار رسید؛ رقمی که تاکنون برای هیچ فسیل دایناسوری در جهان پرداخت نشده است.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

رکورد پیشین متعلق به اسکلت استگوسوروسی موسوم به “اِی‌پکس” بود که در سال ۲۰۲۴ با قیمتی نزدیک به ۴۵ میلیون دلار به یک سرمایه‌گذار خصوصی فروخته شد.

هویت خریدار رکورد جدید هنوز مشخص نشده است، زیرا پیشنهادهای خرید به صورت ناشناس ارائه شده بودند.

انتقاد جامعه علمی

اسکلت بازسازی‌شده “گاس” از بزرگ‌ترین و کامل‌ترین فسیل‌های تیرانوسوروس ‌رکس محسوب می‌شود که تاکنون کشف شده‌اند.

طبق برآوردها، این دایناسور حدود ۶۷ میلیون سال پیش زندگی می‌کرده، نزدیک به چهار متر ارتفاع و حدود ۱۲ متر طول داشته است.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

حتی روی جمجمه سالم این دیناسور، آثار گازگرفتگی ناشی از نبرد با دیگر همنوعانش دیده می‌شود.

حراج رکوردشکن ساتبیز نشان می‌دهد که بازار خرید و فروش فسیل دایناسورها در آمریکا رونق چشمگیری گرفته است. امروزه اغلب ابرثروتمندان این اسکلت‌ها را خریداری می‌کنند.

این وضعیت باعث افزایش شدید قیمت‌ها شده و به‌ویژه با انتقاد دانشمندان روبه‌رو است، زیرا آنان در بسیاری از موارد به مجموعه‌های خصوصی میلیاردرها دسترسی ندارند.

گزارش‌ها در مورد استفاده اسرائیل از محمود احمدی‌نژاد برای سناریوی تغییر رژیم در ایران، تاثیری روانی و سیاسی در ایران دارد.دو گزارش جداگانه، یکی از نیویورک تایمز و دیگری از هاآرتص، بار دیگر بحث‌ها درباره نگاه اسرائیل به تغییر رژیم در ایران و جایگاه محمود احمدی‌نژاد در سیاست ایران را داغ کرده‌اند. بر اساس خلاصه‌ها و گزارش‌های تکمیلی منتشرشده، مقام‌های اسرائیلی ظاهراً احمدی‌نژاد را به‌عنوان یکی از گزینه‌های احتمالی در سناریوی ایران پس از جمهوری اسلامی بررسی کرده‌اند. بنا بر این گزارش‌ها، این تلاش‌ها در جریان جنگ شدت گرفته و شامل تماس‌های محرمانه در مجارستان نیز بوده است.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله

این گزارش‌ها تا حدی به دلیل جزئیات جنجالی خود توجه زیادی جلب کرده‌اند. در آنها ادعا شده است که پس از هدف قرار گرفتن محل اقامت احمدی‌نژاد، او به خانه‌ای امن منتقل شد و دیوید بارنئا، رئیس پیشین موساد، شخصا بر بخشی از تلاش‌ها برای برقراری ارتباط نظارت داشت، از جمله دیداری که گفته می‌شود در بوداپست انجام شده است. هاآرتص همچنین نوشته است که این عملیات بسیار فراتر از احمدی‌نژاد بوده و شامل طرح‌هایی برای نفوذ در داخل ایران، ارتباط با گروه‌های اقلیت و بررسی یک راهبرد گسترده‌تر برای بی‌ثبات‌سازی کشور می‌شده است. در عین حال، این روزنامه نوشته که مقام‌های ارشد اطلاعات نظامی اسرائیل درباره اینکه چنین طرحی اساسا شانسی برای موفقیت داشته باشد، تردید داشتند.

با این حال، آنچه همچنان وجود ندارد، شواهد علنی و محکمی است که بتواند تکلیف این ادعاها را روشن کند. هیچ‌یک از این گزارش‌ها اسناد علنی‌ای ارائه نکرده‌اند که بتوان با اتکا به آنها، همه ادعاهای اصلی را به‌طور مستقل تایید کرد. همین موضوع باعث می‌شود این داستان، حتی پیش از آنکه به‌طور کامل قابل راستی‌آزمایی باشد، از نظر سیاسی اهمیت پیدا کند.

مخالفت ساختار رسمی قدرت با بازگشت احمدی‌نژاد

بابک دربیکی، تحلیلگر سیاسی ساکن لندن و از مدیران پیشین مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام، به دویچه‌وله گفت نخست باید سه پرسش متفاوت را از یکدیگر تفکیک کرد: صحت خود گزارش‌ها، جایگاه واقعی احمدی‌نژاد در سیاست ایران و کارکرد سیاسی انتشار چنین روایتی. او گفت: «هیچ مدرک علنی و مستقلی وجود ندارد که بتواند جزئیات این روایت را به‌طور قطعی تأیید یا رد کند. بنابراین نه می‌توان آن را بدون پرسش پذیرفت و نه صرفاً به این دلیل که تکذیب شده، کنار گذاشت.»

دربیکی معتقد است احمدی‌نژاد همچنان از یک پایگاه اجتماعی برخوردار است و جاه‌طلبی سیاسی او نیز آشکار است، اما این موضوع را نباید با برخورداری از قدرت واقعی اشتباه گرفت. از نگاه او، احمدی‌نژاد تقریبا از زمان انتخابات سال ۱۳۸۸ به بعد از نهادهای اصلی قدرت در جمهوری اسلامی، از جمله دفتر رهبر جمهوری اسلامی، سپاه پاسداران، شورای نگهبان و بخش بزرگی از جریان اصولگرا فاصله گرفته است. به گفته دربیکی، رد صلاحیت‌های مکرر او در انتخابات نشان می‌دهد ساختار رسمی قدرت علاقه‌ای به بازگرداندن او به مرکز تصمیم‌گیری ندارد.

به همین دلیل، از نگاه دربیکی، این گزارش‌ها را نباید صرفا تلاشی برای مطرح کردن احمدی‌نژاد به‌عنوان حاکم آینده ایران دانست. او گفت: «حتی اگر فرض کنیم این گزارش‌ها درست هستند، در نهایت فقط نشان می‌دهند که او در مقطعی یکی از گزینه‌های مورد بررسی بوده است، نه اینکه در آستانه بازگشت به قدرت قرار دارد.»

از نظر او، پرسش مهم‌تر این است که چه کسانی از چنین روایتی سود می‌برند. به گفته دربیکی، یک احتمال این است که بخش‌هایی از حکومت ایران از این گزارش برای تقویت این تصور استفاده کنند که حتی یک رئیس‌جمهوری پیشین نیز در برابر نفوذ خارجی آسیب‌پذیر بوده است و از این طریق، تدابیر امنیتی شدیدتر و فضای عمیق‌تری از سوءظن را توجیه کنند.

بیشتر بخوانید: غیبت روحانی، ظریف و احمدی‌نژاد؛ نمایش قدرت در مراسم خامنه‌ای

احتمال دیگر این است که منتقدان احمدی‌نژاد از این روایت برای تقویت استدلال خود استفاده کنند که میراث سیاسی او همواره برای ایران پرهزینه بوده است. از سوی دیگر، دربیکی می‌گوید انتشار چنین داستانی ممکن است برای اسرائیل نیز کارکرد اطلاعاتی داشته باشد و پیامی درباره میزان نفوذ، دسترسی و توانایی ایجاد بی‌اعتمادی در داخل ایران ارسال کند، فارغ از اینکه همه جزئیات عملیاتی آن درست باشد یا نه.

شاید همین نکته مهم‌ترین بخش ماجرا باشد. حتی یک روایت اثبات‌نشده نیز، اگر به اندازه کافی باورپذیر باشد، می‌تواند در یک نظام سیاسی بسته به تشدید بدگمانی و سوءظن منجر شود. از این منظر، اهمیت این گزارش‌ها فقط به آنچه ادعا می‌کنند اتفاق افتاده محدود نمی‌شود، بلکه به سوءظن‌هایی نیز مربوط است که می‌توانند در میان بازیگران مختلف ایجاد کنند.

اعتماد به احمدی‌نژاد؟

وحید هروآبادی، روحانی پیشین شیعه که اکنون در اروپا زندگی می‌کند و از منتقدان جمهوری اسلامی است، به دویچه‌وله گفت قدرت‌های خارجی که به دنبال تغییر رژیم هستند، معمولاً در پی چهره‌هایی می‌گردند که توان بسیج نیرو داشته باشند. با این حال، او معتقد نیست احمدی‌نژاد در ایران امروز از چنین جایگاهی برخوردار باشد. او گفت: «کسانی که می‌توانند در حال یا آینده ایران نقش‌آفرینی کنند، افرادی هستند که با سپاه پاسداران ارتباط دارند. از آنجا که احمدی‌نژاد دیگر چنین ارتباطی ندارد و از حمایت سپاه برخوردار نیست، نمی‌تواند واقعا به‌عنوان یک بازیگر سیاسی تعیین‌کننده عمل کند.»

هروآبادی که می‌گوید زمانی به دولت احمدی‌نژاد نزدیک بوده، پا را فراتر می‌گذارد؛ او معتقد است حتی در سناریوی فروپاشی نیز بعید است دولت‌های خارجی به چنین چهره پوپولیست، شناخته‌شده و دوقطبی‌کننده‌ای تکیه کنند. از نگاه او، احمدی‌نژاد نه می‌تواند پلی معتبر به سوی جامعه ایران باشد و نه به سوی نوعی انتقال قدرت متکی بر ساختارهای امنیتی که در عمل اهمیت داشته باشد.

او همچنین معتقد است این گزارش‌ها ممکن است هدف دیگری نیز داشته باشند. هروآبادی می‌گوید: «این احساس وجود دارد که احمدی‌نژاد به دلیل توان بسیج عمومی، می‌تواند در برهه‌ای نقش بازی کند. از این رو هدف از طرح این موضوع جلوگیری از ورود احمدی‌نژاد برای ورود به فضای سیاسی است. در واقع ممکن است سناریوی پشت صحنه وادار کردن نهاد‌های امنیتی به برخورد با احمدی‌نژاد باشد.»

این تفسیر قابل اثبات نیست. اما به جنگ اطلاعاتی گسترده‌تری اشاره دارد که اکنون پیرامون ایران جریان دارد. چنین روایت‌هایی فقط احتمالات سیاسی را توصیف نمی‌کنند، بلکه می‌توانند به آنها شکل دهند، تحریفشان کنند یا از آنها به‌عنوان ابزار استفاده کنند.

در این میان، یک تناقض عمیق‌تر نیز وجود دارد. احمدی‌نژاد هرگز فردی خارج از ساختار نظام نبود. او از بسیاری جهات محصول همین نظام است. احمدی‌نژاد بدون حمایت قابل توجه بخش‌های مهمی از حاکمیت، از جمله سپاه پاسداران و شخص علی خامنه‌ای، نمی‌توانست به شهرداری تهران یا ریاست‌جمهوری برسد. اگر دوران ریاست‌جمهوری او بعدها به جمهوری اسلامی آسیب زد، این آسیب را نمی‌توان صرفاً به خود او نسبت داد. این نتیجه انتخاب‌های همان ساختاری بود که او را به قدرت رساند.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

به همین دلیل، به نظر می‌رسد همچنان فاصله زیادی میان جاه‌طلبی‌های شخصی احمدی‌نژاد و چشم‌انداز واقعی بازگشت او به قدرت وجود داشته باشد. شاید ارزش ماندگارتر این گزارش‌ها را باید جای دیگری جست‌وجو کرد. آنها چیزهایی درباره فضای آزمون‌وخطای راهبردی پیرامون ایران، روایت‌هایی که سرویس‌های اطلاعاتی ممکن است بخواهند به نمایش بگذارند و همچنین تصور بازیگران خارجی از سناریوهای ایران پس از جمهوری اسلامی به ما می‌گویند، حتی اگر این سناریوها هنوز فاصله زیادی با واقعیت سیاسی داشته باشند.

در حال حاضر، این گزارش‌ها بیش از آنکه چیزی درباره آینده احمدی‌نژاد بگویند، وضعیت امروز را نشان می‌دهند. آنها نشان می‌دهند که منازعه بر سر ایران تا چه اندازه به نبردی بر سر روایت‌ها، برداشت‌ها و تردیدها تبدیل شده است. در چنین نبردی، حتی روایتی نامحتمل نیز، اگر بتواند افراد کافی را نگران و بی‌اعتماد کند، می‌تواند به ابزاری سودمند تبدیل شود.

در تازه‌های پزشکی هفته نگاهی داریم به دلایل پارگی آئورت، عامل مرگ لیندزی گراهام و همچنین نگاهی داریم به این که آیا راضی نگه داشتن بیش از حد دیگران خطر ابتلا به بیماری‌های خودایمنی را افزایش می‌دهد؟در رسانه‌ها گفته شده که سناتور لیندزی گراهام، سناتور جمهوری‌خواه آمریکا روز شنبه بر اثر پارگی آئورت (Aortic Dissection) که یک وضعیت اورژانسی و تهدیدکننده حیات است، درگذشت. این عارضه می‌تواند به طور ناگهانی رخ دهد و علائم آن اغلب مشابه سایر بیماری‌های جدی است.

عوامل خطرساز متعددی برای پارگی آئورت وجود دارد که از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به فشار خون بالا و کنترل‌نشده مزمن اشاره کرد. این پارگی با تصلب شرایین (سفت شدن سرخرگ‌ها) او مرتبط بوده است.

پارگی آئورت یک فوریت پزشکی بسیار خطرناک است؛ به طوری که در ۴۰ درصد موارد به مرگ آنی منجر می‌شود. با این حال، اگر این عارضه به موقع تشخیص داده و درمان شود، قابل نجات و بقا است.

آئورت بزرگ‌ترین و اصلی‌ترین سرخرگی است که خون را از قلب به بقیه نقاط بدن می‌رساند. این شریان از میان قفسه سینه و شکم عبور کرده و به سمت پاها امتداد می‌یابد.

به ایجاد پارگی در لایه‌های دیواره شریان آئورت، پارگی آئورت گفته می‌شود. متخصصان قلب و عروق می‌گویند پارگی آئورت معمولا از نقطه‌ای نزدیک به قلب شروع می‌شود، اما آن پارگی می‌تواند در تمام طول مسیر آئورت حرکت کند و پیش برود.

وقتی پارگی شدید باشد، می‌تواند باعث خونریزی داخلی گسترده و مرگ فوری شود. با این حال، افرادی که دچار پارگی‌های کوچک‌تر می‌شوند، ممکن است پیش از اقدام برای درمان، علائم ناراحت‌کننده‌ای را تجربه کنند.

هر میزان از پارگی آئورت احتمالا علائمی ایجاد می‌کند، اما این امکان وجود دارد که در مراحل اولیه، بیماران به سادگی از کنار آن بگذرد و آن را جدی نگیرند.

سالانه حدود ۱۳ هزار آمریکایی بر اثر پارگی آئورت جان خود را از دست می‌دهند. اما در صورت تشخیص و درمان به موقع، بهبودی کامل امکان‌پذیر است.

پارگی آئورت در مردان شایع‌تر از زنان است. در افراد مسن، عوامل خطر شایع عبارتند از:

تصلب شرایین (آترواسکلروز): یا همان سفت و سخت شدن دیواره سرخرگ‌ها

فشار خون بالا

مصرف سیگار و دخانیات

آنوریسم: ایجاد بالون یا برآمدگی در دیواره سرخرگ

علاوه بر این، افرادی که مبتلا به اختلالات بافت پیوندی هستند، از جمله سندرم مارفان، سندرم اهلرز-دانلوس و سندرم لوئیز-دیتز نیز در معرض خطر بسیار بالاتری برای ابتلا به پارگی آئورت قرار دارند.

بیشتر بخوانید: کدام مواد غذایی ویتامین دی بیشتری نسبت به یک لیوان شیر دارند؟

علائمی که ممکن است با بیماری‌های دیگر اشتباه گرفته شوند

پارگی آئورت اغلب به طور ناگهانی بروز می‌کند و می‌تواند در هر زمانی، حتی زمانی که فرد در حال استراحت یا خواب است، رخ دهد.

برخی از مهم‌ترین علائم عبارتند از:

درد ناگهانی، شدید و خنجری در قفسه سینه یا قسمت بالای کمر

درد شدید در ناحیه شکم

تنگی نفس

غش کردن (سنکوپ)

افت شدید فشار خون

نبض سریع و ضعیف

تعریق شدید

گیجی و منگی

از دست دادن بینایی

علائمی شبیه به سکته مغزی

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

اگر پارگی کوچک باشد، ممکن است برخی افراد در ابتدا احساس ناراحتی کنند که با پیشرفت پارگی در طول دقایق یا ساعات بعدی، وضعیت وخیم‌تر می‌شود. اما از یک مرحله به بعد، درد معمولا بسیار شدید است و به هیچ وجه مبهم یا پنهان نیست.

درمان فوری، حیاتی است

برخی از بیماران بلافاصله بر اثر پارگی آئورت فوت می‌کنند، اما برخی دیگر ممکن است زمان کوتاهی برای رسیدن به مرکز درمانی داشته باشند. او تاکید می‌کند اگر فردی علائم پارگی آئورت را دارد، باید فورا تحت مراقبت‌های اورژانسی قرار گیرد.

درمان پارگی آئورت، جراحی اورژانسی قلب باز برای برداشتن بخش پاره شده آئورت و جایگزینی آن است. بدون انجام جراحی، این عارضه به احتمال زیاد کشنده خواهد بود. اکثریت افرادی که تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند، بهبود یافته و پس از آن یک زندگی عادی خواهند داشت.

متخصصان بر اهمیت مراجعه فوری به پزشک در صورت بروز هرگونه درد در قفسه سینه تاکید کرده و می‌گویند: «اگر هر نوع ناراحتی در قفسه سینه دارید، باید با اورژانس فورا تماس بگیرید. اگرچه حمله قلبی دلیل شایع‌تری برای درد قفسه سینه است، اما پزشکان اورژانس همواره احتمال پارگی آئورت را نیز مد نظر قرار می‌دهند.

آیا راضی نگه داشتن بیش از حد دیگران خطر ابتلا به بیماری‌های خودایمنی را افزایش می‌دهد؟

زنان در شبکه‌های اجتماعی با یک دستورالعمل جسورانه ظاهر شده‌اند: «بدجنس باش، وگرنه خودایمنی می‌گیری!» مفهوم پشت این شعار این است که فداکاری مداوم باعث ایجاد استرس مزمن می‌شود که می‌تواند آسیب جدی به بدن وارد کند.

کاربران شبکه‌های اجتماعی به عنوان مدرک به این واقعیت اشاره می‌کنند که از هر ۵ فرد مبتلا به بیماری‌های خودایمنی، ۴ نفر زن هستند؛ آماری که دهه‌هاست دانشمندان را شگفت‌زده و سردرگم کرده است.

برخی از زنان می‌گویند پادزهر این مشکل، دست کشیدن از نگرانی برای دیگران و اولویت دادن به خود است. به عنوان مثال، پرل رز، کمدین استندآپ، در ایکس پیامی را به اشتراک گذاشت: «از وقتی شروع کردم به بدجنس بودن [اولویت دادن به خودم]، اگزامای من کاملاً ناپدید شد.»

اگرچه پزشکان ارتباط بین استرس مزمن و خطر بالای ابتلا به بیماری‌های خودایمنی را تایید می‌کنند، اما می‌گویند واقعیت بسیار پیچیده‌تر از این حرف‌هاست.

نظریه پشت ترند “یا بدجنس باش یا به بیماری خودایمنی مبتلا شو” چیست؟

تشخیص اینکه این ترند دقیقا از کجا شروع شده دشوار است، اما این پدیده دست روی ناامیدی و خشم زنان از انتظارات جامعه گذاشته است؛ انتظاراتی مبنی بر اینکه زنان باید همیشه “مهربان” باشند و نیازهای دیگران را بدون توجه به آسیب‌های روحی یا جسمی، بر نیازهای خود مقدم بشمارند.

بیشتر بخوانید: محل تجمع چربی در بدن با سرعت پیری مغز مرتبط است

ریچل گیبلمن روان‌شناس بالینی در مرکز پزشکی وکسنر دانشگاه ایالتی اوهایو، می‌گوید زنان به لحاظ تاریخی طوری تربیت شده‌اند که مطیع باشند و دیگران را در اولویت قرار دهند. او می‌گوید: «اگرچه جامعه در این زمینه پیشرفت‌های زیادی داشته است، اما هنوز هم به ما به عنوان دختربچه آموزش داده می‌شود که باید مهربان و آرام باشیم، در حالی که “پسرها همان پسر هستند”، آن‌ها می‌توانند پر سر و صدا و پرجنب‌و‌جوش باشند و کشتی بگیرند. ما یاد می‌گیریم که سازگار باشیم، به دنبال تایید دیگران برویم و سعی کنیم دردسر درست نکنیم. این رفتارها اغلب باعث می‌شود احساس کنیم نباید قاطع باشیم و برای آنچه واقعا نیاز داریم و می‌خواهیم، پافشاری کنیم.»

این نگرش‌ها تا دوران بزرگسالی نیز ادامه می‌یابند و تحقیقات نشان می‌دهند که زنان بیشتر از مردان تمایل دارند دیگران را راضی نگه دارند (مهرطلبی داشته باشند). هارون پی. برینن، استادیار روان‌پزشکی و علوم رفتاری در مرکز پزشکی دانشگاه وندربیلت در نشویل تنسی، می‌گوید: «مهرطلبی مزمن معمولا به این معنی است که شما نیازهای خود را نادیده می‌گیرید، که این موضوع می‌تواند سطح استرس شما را افزایش دهد.»

دکتر برینن می‌افزاید: «وقتی صحبت از استرس و تروما می‌شود، بدن حساب همه‌چیز را نگه می‌دارد.» به عبارت دیگر، تمام این استرس‌ها روی هم انباشته می‌شوند.

همچنین زنان بیشتر از مردان مستعد ابتلا به بیماری‌های خودایمنی هستند. فرضیه‌ای که می‌گوید زنانی که مدام به فکر راضی نگه داشتن دیگران هستند به بیماری خودایمنی مبتلا می‌شوند، در واقع تلاشی است برای پاسخ دادن به این پدیده علمی هنوز مبهم.

آیا مدرکی برای تایید ادعای رابطه بین مهرطلبی و بیماری وجود دارد؟

برخی از کاربران برای حمایت از ادعای خود مبنی بر اینکه مهرطلبی می‌تواند باعث بیماری خودایمنی شود، به داده‌های علمی اشاره کرده‌اند.

در این میان، محققان دریافتند زنانی که به شدت با جملاتی مانند “من به ندرت عصبانیت خود را نزد نزدیکانم ابراز می‌کنم” موافق بودند، بیشتر در معرض ابتلا به آترواسکلروز کاروتید (تصلب شرایین گردن) قرار داشتند. اگرچه این بیماری یک بیماری خودایمنی کلاسیک به شمار نمی‌رود، اما شباهت‌هایی با آن دارد.

همچنین، یک مطالعه بزرگ که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد نشان داد بزرگسالانی که به اختلالات مرتبط با استرس مبتلا هستند، به شکل معناداری بیشتر در معرض خطر تشخیص بیماری‌های خودایمنی قرار دارند؛ موضوعی که نشان می‌دهد ممکن است ارتباطی میان این دو وجود داشته باشد.

متخصصان می‌گویند: این ارتباط پیچیده است

پزشکان می‌گویند ادعای اینکه رفتارهای مهرطلبانه در زنان مستقیما باعث ابتلا به بیماری‌های خودایمنی می‌شود، یک جهش و نتیجه‌گیری شتاب‌زده است. دکتر استنلی ای. شوارتز، رئیس بخش آلرژی، ایمونولوژی و روماتولوژی در دانشگاه بوفالو در نیویورک می‌گوید: «اینکه استرس بر سیستم ایمنی تاثیر می‌گذارد کاملا شناخته‌شده است، اما این یک موضوع بسیار پیچیده است.»

او توضیح می‌دهد که اختلالات خودایمنی اغلب ناشی از ترکیبی از ژنتیک، عوامل محیطی و فاکتورهای ناشناخته دیگر هستند.

دکتر گیبلمن نیز می‌گوید: «اگرچه استرس یک واکنش فیزیولوژیک در بدن است و بله، ارتباطی میان استرس و سلامت وجود دارد، اما این ادعا که بیماری‌های خودایمنی صرفا ناشی از استرس هستند، یا اینکه مهرطلبی (که خود تنها یک عامل استرس‌زای خاص است) خطر ابتلا را افزایش می‌دهد، افراط در نتیجه‌گیری است. این ادعا همچنین باعث می‌شود زنانی که دچار بیماری خودایمنی شده‌اند احساس گناه کنند و تصور کنند خودشان مقصر بیمار شدنشان هستند؛ در حالی که اصلا اینطور نیست.»

دکتر برینن نیز نسبت به استفاده از واژه‌هایی مانند “بدجنس” برای زنانی که قاطع هستند ابراز نگرانی می‌کند و معتقد است این کار فقط کلیشه‌های جنسیتی علیه زنان را تقویت می‌کند. هرچند برینن زنان را تشویق می‌کند که درباره نیازها و نگرانی‌های خود صحبت کنند، اما می‌گوید استفاده از روش‌های هراس‌افکنی ایده خوبی نیست: «ما می‌توانیم بدون ترساندن زنان از ابتلا به بیماری خودایمنی، تغییرات مثبتی ایجاد کنیم.»

بیشتر بخوانید: پنج خطر سلامتی ناشی از مصرف بیش از حد پروتئین

نکات درست این ترند چیست؟

برینن می‌گوید فداکاری بیش از حد برای شما مضر است. او توضیح می‌دهد: «اینکه همیشه تسلیم نیازهای دیگران شوید برای سلامت روان شما خوب نیست.» تعیین مرزهای سالم بسیار مهم است.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

او توصیه می‌کند که به نیازهای خود فکر کنید و ببینید آیا وقتی خواسته‌های دیگران را برآورده می‌کنید، احساس رنجش و دلخوری درونتان شکل می‌گیرد یا خیر. او می‌گوید: «قاطع بودن درباره اینکه “من چه کارهایی را می‌توانم و چه کارهایی را نمی‌توانم انجام دهم” برای سلامت روان شما حیاتی است؛ چرا که ارتباط مستقیمی میان سلامت روان و سلامت جسم وجود دارد.»

امانوئل مکرون، به مناسبت جشن روز ملی فرانسه، میزبان بزرگ‌ترین رژه نظامی دوران ریاست جمهوری خود بود. رئیس جمهور فرانسه با این مراسم، هم حمایت از اوکراین را به نمایش گذاشت و هم بر تقویت توان نظامی کشورش تأکید کرد.فرانسه در روز سه‌شنبه ۱۴ ژوئیه (۲۳ تیر)، روز ملی خود را با برگزاری بزرگ‌ترین رژه نظامی دوران ریاست جمهوری امانوئل مکرون در پاریس جشن گرفت.

فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، و بیش از ۲۰ تن دیگر از سران و رؤسای کشورها و دولت‌ها نیز برای شرکت در این مراسم به پاریس رفتند.

طبق اعلام کاخ الیزه، این آخرین رژه نظامی دوران ریاست جمهوری مکرون، با حضور نزدیک به ۶ هزار و ۸۰۰ نظامی، بزرگ‌ترین رژه در دوران ریاست جمهوری او بود.

این رژه همچنین قرار بود بازتابی از افزایش هزینه‌های دفاعی فرانسه باشد؛ هزینه‌هایی که از سال ۲۰۱۷، زمانی که مکرون نخستین بار به ریاست جمهوری رسید، تاکنون دو برابر شده‌اند. هدف این بود که “تقویت استراتژیک تسلیحاتی فرانسه» و “بیداری راهبردی اروپا” برجسته شود.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

فرانسه هر سال در روز ۱۴ ژوئیه، سالروز یورش به زندان باستیل و تسخیر آن در سال ۱۷۸۹ را گرامی می‌دارد؛ رویدادی که آغاز انقلاب فرانسه به شمار می‌رود.

مرتس، زلنسکی و سران ده‌ها کشور دیگر در پاریس

مکرون امسال بیش از هر چیز پیام روشنی در حمایت از اوکراین ارسال کرد. در پیشاپیش صفوف در خیابان شانزه‌لیزه پاریس، ۵۰۰ نظامی از کشورهای عضو ائتلاف موسوم به “ائتلاف کشورهای داوطلب” که از اوکراین در برابر تجاوز نظامی روسیه حمایت می‌کنند، از جمله نظامیان آلمانی، رژه رفتند.

تیم آکروجت “پاترول دو فرانس” نیز با همراهی دو جنگنده میراژ با خدمه مشترک فرانسوی−اوکراینی به پرواز در آمده و به نمایش هوایی پرداختند.

ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، در کنار حدود ۳۰ تن دیگر از سران و رؤسای کشورها و دولت‌های عضو ائتلاف کشورهای داوطلب و نیز اورزولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، در جایگاه ویژه این مراسم حضور داشت.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، نیز از مهمانان ویژه این مراسم بود. آخرین صدراعظم آلمان که پیش از مرتس در این مراسم رژه حضور یافته بود، آنگلا مرکل در سال ۲۰۱۹ بود.

تقویت حمایت از اوکراین

شامگاه پیش از این مراسم، “ائتلاف کشورهای داوطلب” به رهبری فرانسه و بریتانیا در نشستی در پاریس، بر عزم خود برای ادامه حمایت نظامی از اوکراین تأکید کرد.

دونالد توسک، نخست‌وزیر لهستان، در پاریس اعلام کرد که این رزمایش‌ها قرار است پاییز امسال در لهستان برگزار شوند. نیروهایی از فرانسه، بریتانیا و لهستان در این مانورها شرکت خواهند کرد.

رئیس جمهور فرانسه هدف از این رزمایش‌ها را تضمین اجرای آتش‌بس احتمالی و برقراری صلح در اوکراین عنوان کرد.

فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، تاکنون درباره مشارکت آلمان در یک نیروی چندملیتی برای اوکراین موضع روشنی اتخاذ نکرده است. در بیانیه‌ای هم که شامگاه دوشنبه از سوی او در پاریس منتشر شد، اشاره‌ای به رزمایش‌های اعلام‌شده نشده است.

رئیس‌ جمهور آمریکا درباره احتمال تصرف جزیره خارک، مهم‌ترین پایانه صادرات نفت ایران در خلیج فارس گفته که او در حال حاضر برنامه‌ای برای اعزام نیروهای زمینی آمریکا ندارد اما این گزینه را هم رد نمی‌کند.خبرگاه دویچه وله فارسی مجموعه‌ای خبری از موضوعات و تحولات روز ایران، منطقه، آلمان و جهان در زمینه‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، ورزشی و غیره است.

در “خبرگاه” می‌توانید رویدادهای متنوع را به شکلی کوتاه و فشرده دنبال کنید.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

دونالد ترامپ: در صورت لزوم جزیره خارک را تصرف می‌کنیم

دونالد ترامپ شامگاه سه‌شنبه ۲۳ تیر (۱۴ ژوئیه) در مصاحبه با شبکه “فاکس‌نیوز” گفت که نیروگاه‌های برق و پل‌های ایران در فهرست اهداف احتمالی قرار دارند و تاکید کرد که اگر ایران وارد مذاکره نشود، آمریکا تمامی نیروگاه‌ها و پل‌های این کشور را احتمالا هفته آینده هدف قرار خواهد داد.

رئیس‌ جمهور آمریکا همچنین درباره احتمال تصرف جزیره خارک، مهم‌ترین پایانه صادرات نفت ایران در خلیج فارس گفته که او در حال حاضر برنامه‌ای برای اعزام نیروهای زمینی آمریکا ندارد اما این گزینه را هم رد نمی‌کند.

ترامپ افزود: «اگر ایران را به اندازه کافی تضعیف کنیم، این کار را انجام خواهم داد.»

رئیس‌ جمهور آمریکا همچنین اعلام کرد: «گاهی به عملیات زمینی نیاز است، اما افراد دیگری این کار را برای ما انجام خواهند داد.» دونالد ترامپ منظور خود از “افراد دیگر” را دقیق بیان نکرد.

او همچنین تاکید کرد که آمریکا تا کنون دو بار جزیره خارک را هدف حمله قرار داده است.

ترامپ با اشاره به مذاکرات با ایران گفت: «هر بار توافق می‌کنند، آن را نقض می‌کنند.»

او به رهبران جمهوری اسلامی هشدار داد: «بهتر است توافق کنید، و گرنه چیزی از شما باقی نخواهد ماند.»

ترامپ همچنین ایران را به تلاش برای دستیابی به سلاح هسته‌ای متهم کرد و گفت: «هرچه می‌گویند دروغ است. آن‌ها می‌خواستند به سلاح هسته‌ای دست پیدا کنند.»

ترامپ درباره منطقه موسوم به “کوه کلنگ گزلا” نیز گفت آمریکا این منطقه را به‌طور کامل زیر نظر دارد و در صورت مشاهده هرگونه تحرک، “بلافاصله هر اقدامی که لازم باشد، انجام خواهد داد”.

کوه کلنگ گزلا یا کوه کلنگ نام ارتفاعاتی در نزدیکی تاسیسات هسته‌ای نطنز در اصفهان است. بر اساس برخی گزارش‌ها ایران از سال ۲۰۲۰ ساخت مجموعه‌ای از تونل‌های عمیق زیرزمینی را در این منطقه آغاز کرده اما کاربری دقیق این مجموعه هنوز رسما روشن نشده و بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز تا کنون از آن بازدید نکرده‌اند.

ترامپ درباره تنگه هرمزنیز اظهار داشت این آبراه برای همه کشورها باز است، جز ایران. او تاکید کرد آمریکا اجازه نخواهد داد مسیر کشتیرانی در این منطقه مختل شود. او همچنین گفت با توسعه خطوط لوله و منابع جایگزین در مناطق مختلف، از جمله در تگزاس و آلاسکا، وابستگی به این مسیر کاهش خواهد یافت.

ترامپ در پایان صحبت‌های خود تاکید کرد که تنها راه مذاکره با جمهوری اسلامی “قدرت نظامی” است و “حملات تا زمانی که او بگوید کافی است، ادامه خواهد داشت.

بریتانیا کاردار جمهوری اسلامی را بخاطر “حملات نیابتی ایران در اروپا” احضار کرد
دولت بریتانیا روز سه‌شنبه ۲۳ تیر (۱۴ ژوئیه) اعلام کرد که کاردار ایران در لندن را به دلیل آنچه “نقش ایران در هدایت گروه‌های نیابتی برای انجام حملات در اروپا” خوانده، احضار کرده است.

وزارت خارجه بریتانیا در بیانیه‌ای اعلام کرد که علی نسیم‌فر، کاردار ایران درباره اتهام هدایت یک گروه نیابتی از سوی نیروی قدس سپاه پاسداران برای انجام حملات در کشورهای اروپایی بین ماه‌های مارس تا مه احضار شده است.

بریتانیا این گروه را “جنبش اسلامی یاران حق” معرفی کرده و فعالیت‌های منتسب به آن را “کاملا غیرقابل قبول” خوانده است.

وزارت خارجه بریتانیا گفته است با وجود هشدارهای مکرر، نهادهای اطلاعاتی ایران نه‌تنها فعالیت‌های خود را متوقف نکرده‌اند، بلکه آن را تشدید کرده‌اند.

سفارت ایران در لندن در زمان انتشار این گزارش واکنشی به این اتهامات نشان نداده بود.

ایران پیش‌تر استفاده از گروه‌های نیابتی را رد کرده است.

دولت بریتانیا روز دوشنبه ۲۲ تیر سپاه پاسداران و یک گروه مرتبط با آن را بر اساس اختیارات جدید امنیتی، به‌عنوان تهدیدی امنیتی معرفی کرد و در فهرست گروه‌های تروریستی قرار داد؛ اقدامی که با هدف جلوگیری از استفاده دولت‌های خارجی از گروه‌های نیابتی برای فعالیت‌هایی مانند جاسوسی و خرابکاری انجام شده است.

ایران روز سه‌شنبه این تصمیم بریتانیا را محکوم کرد و گفت سپاه پاسداران بخش رسمی از نیروهای مسلح ایران است.

جمهوری اسلامی بریتانیا را به نقض حقوق بین‌الملل از طریق هدف قرار دادن یک نهاد دولتی متهم کرد.

نیروی قدس، شاخه برون‌مرزی سپاه پاسداران است و ایالات متحده‌ آمریکا، اتحادیه اروپا و بسیاری دیگر از کشورهای جهان سپاه پاسداران را در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار داده‌اند.

سپاه: تاسیسات ناوگان پنجم آمریکا در بحرین را هدف قرار دادیم
سپاه پاسداران روز چهارشنبه ۲۴ تیر (۱۵ ژوئیه) در اطلاعیه‌ای اعلام کرد تاسیسات فرماندهی، لجستیکی، انبارهای سوخت و تجهیزات نظامی متعلق به ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا در بحرین را هدف قرار داده است.

در اطلاعیه سپاه آمده است که این حمله در واکنش به اقدامات آمریکا در اقیانوس هند، تلاش برای کنترل تنگه هرمز و محدود کردن مسیرهای کشتیرانی انجام شده است.

در این بیانیه همچنین هشدار داده شده است که اگر واشنگتن با کنترل مسیرهای دریایی مانع صادرات نفت و گاز منطقه شود، سایر مسیرهای صادراتی مرتبط با آمریکا و متحدانش نیز ممکن است بسته شوند.

سپاه در اطلاعیه خود به جزئیات مسیرهایی را که قصد دارد مسدود کند اشاره‌ای نکرده است. اما این نهاد تأکید کرد: «صادرات انرژی منطقه یا برای همه خواهد بود یا برای هیچ‌کس.»

پیش‌تر وزارت کشور بحرین اعلام کرده بود آژیرهای حمله هوایی در این کشور به صدا درآمده و از ساکنان خواسته شده است آرامش خود را حفظ کرده و به پناهگاه‌ها بروند.

منابع آمریکایی و بحرین درباره ادعای سپاه پاسداران درباره هدف قرار گرفتن تاسیسات ناوگان پنجم آمریکا تا کنون اظهارنظر نکرده‌اند.

حال‌وش: بیمارستان خاتم‌الانبیا ایرانشهر از مردم خواست خون اهدا کنند
گروه رسانه‌ای حال‌وش، فعال در حوزه مسائل استان سیستان و بلوچستان، صبح روز چهارشنبه ۲۴ تیر (۱۵ ژوئیه) از انتقال شمار زیادی از مجروحان حمله به تیپ ۳۸۸ پیاده مکانیزه نیروی زمینی ارتش در شهرستان بمپور به بیمارستان خاتم‌الانبیا ایرانشهر خبر داد.

بر اساس گزارش حال‌وش این بیمارستان با انتشار اطلاعیه‌ای از شهروندان خواسته برای اهدای خون به این مرکز مراجعه کنند.

در اطلاعیه منتشرشده از سوی مرکز انتقال خون ایرانشهر آمده است که در پی اعزام مجروحان به بیمارستان، این مرکز با نیاز فوری به خون مواجه شده و از شهروندان درخواست شده است در سریع‌ترین زمان ممکن برای اهدای خون مراجعه کنند.

حال‌وش پیش‌تر به نقل از منابع محلی خود گزارش داده بود که در جریان این حملات، ده‌ها نفر کشته و مجروح شده‌اند و تا کنون دست‌کم ۵۰ مجروح به مراکز درمانی، از جمله بیمارستان خاتم‌الانبیا ایرانشهر، منتقل شده‌اند. منابع محلی همچنین از بالا بودن شمار تلفات در داخل پادگان خبر داده‌اند.

انتشار فراخوان فوری از سوی مرکز انتقال خون ایرانشهر هم‌زمان با انتقال گسترده مجروحان، نشان‌دهنده افزایش نیاز به فرآورده‌های خونی در مراکز درمانی منطقه است. با این حال، مقام‌های جمهوری اسلامی تاکنون هیچ آمار رسمی درباره شمار کشته‌شدگان، مجروحان و ابعاد این حملات منتشر نکرده‌اند.

حال‌وش در گزارش‌های پیشین خود از شنیده‌شدن دست‌کم ۱۱ انفجار، ورود آمبولانس‌ها به داخل تیپ، خاموش شدن کامل چراغ‌های پادگان و انتقال مجروحان به بیمارستان خاتم‌الانبیا ایرانشهر خبر داده بود.

مقام‌های جمهوری اسلامی تا کنون درباره آمار کشته‌ها، مجروحان، میزان خسارات و جزئیات این حمله اطلاع‌رسانی رسمی نکرده‌اند.

سپاه خواستار حمله مردم اردن و کویت به اهداف آمریکا شد
روابط عمومی سپاه پاسداران صبح روز چهارشنبه ۲۴ تیر (۱۵ ژوئیه) در اطلاعیه‌ای اعلام کرد نیروهای زمینی و هوافضای سپاه چند تاسیسات و سامانه نظامی آمریکا در کویت را با موشک و پهپاد هدف قرار داده‌ است.

بر اساس این اطلاعیه از جمله “یک مرکز ارتباطات ماهواره‌ای، رادار دفاع موشکی و هوایی، مجموعه پدافند هوایی پاتریوت” در کویت مورد حمله قرار گرفته و منهدم شده‌اند.

سپاه این عملیات را واکنشی به حملات شب گذشته آمریکا به مناطقی در جنوب و غرب ایران، از جمله اهدافی در خوزستان و ایلام توصیف کرده است.

ادعاهای مطرح‌شده سپاه پاسداران درباره میزان خسارت، انهدام سامانه‌های پاتریوت به‌طور مستقل تائید نشده‌اند. مقامت آمریکا و کویت نیز تا کنون درباره حملات سپاه توضیحی نداده‌اند.

سپاه پاسداران در ادامه اطلاعیه خود از مردم کویت خواسته است برای پایان دادن به حضور نظامی آمریکا در خاک کشورشان اقدام کنند و فرصت‌های موجود برای آسیب‌زدن به موسسات وابسته به آمریکا و “رهایی سرزمین‌های اسلامی از پایگاه‌های آمریکا” را از دست ندهند.

سپاه پیش‌تر نیز در پیامی مشابه، مردم اردن را به اقدام علیه نیروها و پایگاه‌های آمریکایی در این کشور فراخوانده بود.

ترامپ: هفته آینده نوبت پل‌ها و نیروگاه‌های ایران خواهد بود
تنش‌های نظامی میان ایالات متحده و جمهوری اسلامی وارد مرحله‌ای جدید شده است. ارتش آمریکا برای چهارمین شب متوالی حملات هوایی علیه اهدافی در ایران انجام داده و هم‌زمان محاصره دریایی بنادر ایران را از سر گرفته است.

به گفته فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا (سنتکام) هدف این حملات تضعیف توانمندی‌های ایران برای انجام عملیات علیه کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز عنوان شده است. هم‌اکنون بیش از ۲۰ ناو جنگی و صدها هواپیمای نظامی آمریکا در منطقه خاورمیانه در وضعیت عملیاتی قرار گرفته‌اند.

شب گذشته نیز بسیاری از شهرهای ایران از جمله تهران، تبریز، بوشهر، بمپور، ایرانشهر، اهواز، بندرعباس، جزیر قشم، دهلران، بوشهر و بسیاری دیگر از نقاط ایران بمباران شدند.

در مقابل سپاه پاسدارن نیز به اردن، کویت، بحرین حمله کرد و روابط عمومی سپاه با انتشار بیانیه‌ای خطاب به مردم اردن و کویت از آنان خواست “هیچ فرصتی را برای تخریب موسسات آمریکایی و رهایی سرزمین های اسلامی از پایگاه‌های آمریکایی” از دست ندهند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در ادامه این حملات هشدار داد که در صورت ناکامی مذاکرات با تهران، دامنه حملات آمریکا در هفته آینده به زیرساخت‌های حیاتی ایران گسترش خواهد یافت.

ترامپ شامگاه سه‌شنبه ۲۳ تیر (۱۴ ژوئیه) در مصاحبه با شبکه فاکس‌نیوز گفت که نیروگاه‌های برق و پل‌های ایران در فهرست اهداف احتمالی قرار دارند و تاکید کرد که اگر ایران وارد مذاکره نشود، آمریکا تمامی نیروگاه‌ها و پل‌های این کشور را هدف قرار خواهد داد.

این اظهارات نشان‌دهنده تهدید به حمله مستقیم علیه زیرساخت‌های غیرنظامی و شبکه‌های حیاتی حمل‌ونقل ایران است؛ اقدامی که در صورت اجرا می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای جابه‌جایی کالا، خدمات عمومی و شرایط انسانی در جمهوری اسلامی به همراه داشته باشد.

آمریکا پیش از این نیز به پل استراتژیک “آق تکه‌خان” در شمالی‌ترین نقطه کشور در شهرستان آق‌قلا حمله کرده بود. این پل به دلیل محاصره دریایی ایران و وصل‌شدن آن به خط ریلی بسیاری از کشورها از جمله روسیه و چین اهمیت راهبردی داشت.

تهدید ترامپ در حالی مطرح شده است که آمریکا و ایران پیش‌تر با میانجیگری پاکستان بر سر چارچوب یک تفاهم‌نامه برای حرکت به سوی توافق صلح امضا کرده بودند؛ توافقی که یکی از مفاد اصلی آن تضمین عبور ایمن کشتی‌ها از تنگه هرمز بود.

با این حال پس از حملات سپاه به کشتی‌های تجاری و متهم‌شدن ایران از سوی آمریکا، روند اجرای این توافق متوقف شد و واشنگتن با ازسرگیری محاصره دریایی و فشار نظامی بر تهران را افزایش داد.

در مقابل، ایران اقدام آمریکا را نقض توافقات پیشین دانسته و اعلام کرد که تنگه هرمز تا زمان پایان حملات آمریکا بسته خواهد ماند.

نیروهای ایرانی در واکنش به حملات آمریکا، اهداف نظامی ایالات متحده در اردن، کویت و بحرین را با پهپاد و موشک‌های بالستیک هدف قرار دادند.

خبرگزاری فرانسه در گزارشی می‌نویسد تهدید آمریکا به بمباران پل‌های ایران مهم‌ترین تحول جدید بمباران‌های چهار روزه محسوب می‌شود؛ زیرا نشان‌دهنده احتمال گسترش عملیات نظامی از حمله به اهداف نظامی به سمت زیرساخت‌های حیاتی کشور است.

در صورت تحقق چنین تهدیدی، سطح درگیری میان دو طرف وارد مرحله‌ای پرمخاطره‌تر خواهد شد و پیامدهای امنیتی، اقتصادی و انسانی گسترده‌ای برای منطقه در پی خواهد داشت.

به گفته سازمان ملل، بر اثر حملات روسیه به اوکراین در ماه ژوئن، بیش از ۲۹۳ غیرنظامی در سراسر این کشور کشته و هزار و ۹۹۰ نفر زخمی شده‌اند. این بالاترین آمار تلفات غیرنظامیان در اوکراین در یک ماه از آوریل ۲۰۲۲ تاکنون است.سازمان ملل متحد روز سه‌شنبه ۱۴ ژوئیه (۲۳ تیر) اعلام کرد که در ماه ژوئن، شمار غیرنظامیان کشته‌شده در اوکراین از هر ماه دیگری از آوریل ۲۰۲۲ تاکنون بیشتر بوده است؛ موضوعی که هم‌زمان با تشدید حملات موشک‌های دوربرد روسیه رخ داده است.

روسیه با بهره‌گیری از کمبود موشک‌های پدافند هوایی اوکراین، در ماه‌های اخیر حملات خود به مناطق شهری پرجمعیت، به‌ویژه کی‌یف، پایتخت این کشور، را تشدید کرده است.

هیأت نظارت بر حقوق بشر سازمان ملل در اوکراین اعلام کرد: «دست‌کم ۲۹۳ غیرنظامی در اوکراین در ژوئن ۲۰۲۶ کشته و هزار و ۹۹۰ نفر زخمی شده‌اند.»

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

این بالاترین رقم از آوریل ۲۰۲۲، یعنی دومین ماه پس از آغاز تجاوز نظامی روسیه به اوکراین است؛ جنگی که اکنون چهار سال و نیم از آغاز آن می‌گذرد.

سازمان ملل افزود: «این افزایش عمدتاً ناشی از حملات موشک‌های دوربرد روسیه بوده که عمدتاً مراکز شهری دور از خط مقدم را هدف قرار داده‌اند.»

بر اساس این گزارش، شمار تأییدشده غیرنظامیان کشته‌شده در اوکراین در شش ماه نخست سال ۲۰۲۶، با ۳۷ درصد افزایش نسبت به سال گذشته، به هزار و ۳۹۶ نفر رسید و بیش از دو برابر رقم ثبت‌شده در سال ۲۰۲۴ بود.

افزایش تلفات غیرنظامیان در روسیه

در گزارش سازمان ملل آمده است که مقام‌های روسیه نیز از افزایش تلفات غیرنظامیان در خاک خود خبر داده‌اند و اعلام کرده‌اند که در شش ماه نخست سال جاری میلادی ۲۵۰ غیرنظامی کشته شده‌اند؛ رقمی که نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۱۲۱ درصد افزایش نشان می‌دهد.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

سازمان ملل از زمان آغاز جنگ علیه اوکراین در فوریه ۲۰۲۲ تاکنون، در مجموع کشته شدن ۱۶ هزار و ۴۳۱ غیرنظامی، از جمله ۸۰۳ کودک، را به شکل تأییدشده ثبت کرده است.

با این حال، این نهاد بین‌المللی تأکید می‌کند که این رقم احتمالاً به‌ شکل قابل توجهی کمتر از آمار واقعی است، زیرا امکان راستی‌آزمایی شمار قربانیان در مناطق درگیر نبردهای شدید در آغاز جنگ، که اکنون تحت کنترل روسیه قرار دارند، از جمله ماریوپل و لیسیچانسک، وجود ندارد؛ مناطقی که گمان می‌رود در آنها هزاران نفر جان باخته باشند.

به نظر می‌رسد اوکراین در ماه‌های اخیر توانسته است وضعیت خطوط مقدم خود را تا حدی تثبیت کند، اما کاهش ذخایر سامانه‌های پدافند هوایی از زمان آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، شهرهای این کشور را در برابر حملات گسترده روسیه آسیب‌پذیر کرده است.

ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، در تلاش است ایالات متحده و متحدان اروپایی خود را متقاعد کند تا این کمبود را جبران کنند.

در همین حال، مذاکرات برای پایان دادن به خونبارترین جنگ اروپا از زمان پایان جنگ جهانی دوم تاکنون، عملاً متوقف شده است.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در ادامه حملات در چهارمین روز پیاپی به ایران هشدار داد که در صورت ناکامی مذاکرات با تهران، دامنه حملات آمریکا در هفته آینده به زیرساخت‌های حیاتی ایران گسترش خواهد یافت.خبرگاه دویچه وله فارسی مجموعه‌ای خبری از موضوعات و تحولات روز ایران، منطقه، آلمان و جهان در زمینه‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، ورزشی و غیره است.

در “خبرگاه” می‌توانید رویدادهای متنوع را به شکلی کوتاه و فشرده دنبال کنید.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

ترامپ: هفته آینده نوبت پل‌ها و نیروگاه‌های ایران خواهد بود
تنش‌های نظامی میان ایالات متحده و جمهوری اسلامی وارد مرحله‌ای جدید شده است. ارتش آمریکا برای چهارمین شب متوالی حملات هوایی علیه اهدافی در ایران انجام داده و هم‌زمان محاصره دریایی بنادر ایران را از سر گرفته است.

به گفته فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا (سنتکام) هدف این حملات تضعیف توانمندی‌های ایران برای انجام عملیات علیه کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز عنوان شده است. هم‌اکنون بیش از ۲۰ ناو جنگی و صدها هواپیمای نظامی آمریکا در منطقه خاورمیانه در وضعیت عملیاتی قرار گرفته‌اند.

شب گذشته نیز بسیاری از شهرهای ایران از جمله تهران، تبریز، بوشهر، بمپور، ایرانشهر، اهواز، بندرعباس، جزیر قشم، دهلران، بوشهر و بسیاری دیگر از نقاط ایران بمباران شدند.

در مقابل سپاه پاسدارن نیز به اردن، کویت، بحرین حمله کرد و روابط عمومی سپاه با انتشار بیانیه‌ای خطاب به مردم اردن و کویت از آنان خواست “هیچ فرصتی را برای تخریب موسسات آمریکایی و رهایی سرزمین های اسلامی از پایگاه‌های آمریکایی” از دست ندهند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در ادامه این حملات هشدار داد که در صورت ناکامی مذاکرات با تهران، دامنه حملات آمریکا در هفته آینده به زیرساخت‌های حیاتی ایران گسترش خواهد یافت.

ترامپ شامگاه سه‌شنبه ۲۳ تیر (۱۴ ژوئیه) در مصاحبه با شبکه فاکس‌نیوز گفت که نیروگاه‌های برق و پل‌های ایران در فهرست اهداف احتمالی قرار دارند و تاکید کرد که اگر ایران وارد مذاکره نشود، آمریکا تمامی نیروگاه‌ها و پل‌های این کشور را هدف قرار خواهد داد.

این اظهارات نشان‌دهنده تهدید به حمله مستقیم علیه زیرساخت‌های غیرنظامی و شبکه‌های حیاتی حمل‌ونقل ایران است؛ اقدامی که در صورت اجرا می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای جابه‌جایی کالا، خدمات عمومی و شرایط انسانی در جمهوری اسلامی به همراه داشته باشد.

آمریکا پیش از این نیز به پل استراتژیک “آق تکه‌خان” در شمالی‌ترین نقطه کشور در شهرستان آق‌قلا حمله کرده بود. این پل به دلیل محاصره دریایی ایران و وصل‌شدن آن به خط ریلی بسیاری از کشورها از جمله روسیه و چین اهمیت راهبردی داشت.

تهدید ترامپ در حالی مطرح شده است که آمریکا و ایران پیش‌تر با میانجیگری پاکستان بر سر چارچوب یک تفاهم‌نامه برای حرکت به سوی توافق صلح امضا کرده بودند؛ توافقی که یکی از مفاد اصلی آن تضمین عبور ایمن کشتی‌ها از تنگه هرمز بود.

با این حال پس از حملات سپاه به کشتی‌های تجاری و متهم‌شدن ایران از سوی آمریکا، روند اجرای این توافق متوقف شد و واشنگتن با ازسرگیری محاصره دریایی و فشار نظامی بر تهران را افزایش داد.

در مقابل، ایران اقدام آمریکا را نقض توافقات پیشین دانسته و اعلام کرد که تنگه هرمز تا زمان پایان حملات آمریکا بسته خواهد ماند.

نیروهای ایرانی در واکنش به حملات آمریکا، اهداف نظامی ایالات متحده در اردن، کویت و بحرین را با پهپاد و موشک‌های بالستیک هدف قرار دادند.

خبرگزاری فرانسه در گزارشی می‌نویسد تهدید آمریکا به بمباران پل‌های ایران مهم‌ترین تحول جدید بمباران‌های چهار روزه محسوب می‌شود؛ زیرا نشان‌دهنده احتمال گسترش عملیات نظامی از حمله به اهداف نظامی به سمت زیرساخت‌های حیاتی کشور است.

در صورت تحقق چنین تهدیدی، سطح درگیری میان دو طرف وارد مرحله‌ای پرمخاطره‌تر خواهد شد و پیامدهای امنیتی، اقتصادی و انسانی گسترده‌ای برای منطقه در پی خواهد داشت.

هم‌زمان با ازسرگیری امتحانات نهایی در ایران، گزارش‌هایی از تعیین حوزه‌های امتحان در نزدیکی مراکز نظامی منتشر شده است؛ گفت‌وگوی اختصاصی دویچه‌ وله درباره امنیت دانش‌آموزان و مسئولیت طرف‌های درگیر را بخوانید.آیا شعله‌های جنگ میان ایران، آمریکا و اسرائیل، این بار در جلسه‌های امتحان نهایی دانش‌آموزان دبیرستان‌های ایران زبانه خواهد کشید؟

هم‌زمان با آغاز دوباره امتحانات نهایی پس از وقفه‌های متعدد، گزارش‌هایی از چند شهر ایران از استقرار برخی حوزه‌های امتحانی در نزدیکی مراکز نظامی حکایت دارد؛ وضعیتی که نگرانی‌های جدی درباره رعایت ملاحظات امنیتی در برگزاری امتحانات نهایی را برانگیخته است.

در هفته‌های گذشته، دانش‌آموزان ایرانی نه فقط برای آزمون‌های نهایی، بلکه در فضایی آکنده از اضطراب ناشی از جنگ آماده شدند. برخی از آنان از تعویق‌های پیاپی گفتند، برخی از بلاتکلیفی‌های هول‌آور و تعدادی هم از اضطرابی که، تمرکز بر درس خواندن را ناممکن کرده است.

بیشتر بخوانید: از کلاس درس تا چوبه دار؛ سرکوب نسل جوان در ایران

اما در روزهایی که زخم حملات نظامی و کشته شدن ده‌ها کودک در حمله به مدرسه میناب هنوز تازه است و خانواده‌ها می‌کوشند در همین شرایط فرزندانشان را برای امتحانات آماده کنند، پرسشی کابوس‌وار در خانه‌ها و خیابان‌ها می‌چرخد: آیا آنها از جلسه امتحان، سالم به خانه بازمی‌گردند؟

این در شرایطی است که در جنگ اخیر گزارش‌های منتشرشده درباره حمله به مدرسه‌ای در میناب، که به گفته منابع مختلف در نزدیکی یک مرکز نظامی قرار داشت و به کشته شدن ده‌ها کودک انجامید، نگرانی‌ها درباره امنیت حوزه‌های امتحانی را تشدید کرده است.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

دویچه وله فارسی از منابعی در شهرهای ایران به ویژه در حوزه‌های امتحانی مستقر در استان تهران، البرز و کردستان گزارش‌هایی دریافت کرده است که بر اساس آنها، برخی دانش‌آموزان برای شرکت در امتحانات نهایی به حوزه‌هایی در نزدیکی مراکز نظامی هدایت شده‌اند.

همزمان، “سازمان حقوق بشر هانا” نیز از نگرانی خانواده‌های دانش‌آموزان در شهرستان سقز نسبت به تعیین مدرسه‌ای به‌عنوان یکی از حوزه‌های برگزاری امتحانات نهایی خبر داده است که به گفته این سازمان، پیش از برگزاری امتحانات برای استقرار نیروهای انتظامی مورد استفاده بوده است.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان استان بوشهر نیز در بیانیه‌ای با انتقاد از برگزاری حضوری امتحانات نهایی در شرایط جنگی با اشاره به حادثه مدرسه میناب، از وزارت آموزش و پرورش و مقام‌های استانی خواسته است تا زمان بازگشت امنیت، امتحانات مناطق درگیر جنگ را به تعویق بیندازند.

هشدارها تازه نیست

تحسین مصطفی، فعال صنفی معلمان و عضو سابق هیئت‌مدیره انجمن صنفی معلمان مریوان، می‌گوید، بحث امنیت مدارس سال‌ها پیش از جنگ اخیر نیز برای بخشی از معلمان یک دغدغه بوده است.

او که سال‌ها در مدارس کردستان تدریس و مدیریت کرده و در زمینه امنیت مدارس نیز پژوهش‌های متعددی انجام داده است، می‌افزاید: «ما از سال ۱۳۹۶ با بررسی موقعیت برخی مدارس متوجه شدیم شمار زیادی از آنها در مجاورت مراکز نظامی قرار دارند. در بسیاری از پادگان‌های ارتش و سپاه، کلاس‌های آموزشی دایر است و دانش‌آموزان محله‌های اطراف هم در همان مدارس درس می‌خوانند.»

این فعال صنفی ادامه می‌دهد: «وقتی مدرسه یا حوزه امتحانی کنار یک هدف نظامی باشد، کودکان عملاً در معرض خطر قرار می‌گیرند و به نوعی سپر انسانی می‌شوند.»

پیش‌شرط آموزش: امنیت

به گفته تحسین مصطفی، مسئله تنها به محل ساختمان مدرسه محدود نمی‌شود، بلکه به دلیل ساختار ایدئولوژیک نظام آموزش و پرورش در جمهوری اسلامی، بخشی از فعالیت‌های آموزشی نیز سال‌هاست در مراکز وابسته به نیروهای نظامی برگزار می‌شود: «به طور مثال، در درس آمادگی دفاعی، بخش عملی آموزش معمولاً در میدان‌های تیر یا مراکز وابسته به نیروهای نظامی برگزار می‌شد. دانش‌آموزان را با مینی‌بوس به آنجا می‌بردند. من خودم چند بار همراه دانش‌آموزان رفتم، چون نگران امنیت آنها بودم.»

او معتقد است: « وقتی کشوری وارد درگیری نظامی می‌شود، همه تصمیم‌هایی که در شرایط عادی گرفته می‌شد، باید دوباره از منظر امنیتی بررسی شود. محل برگزاری امتحان هم یکی از همین تصمیم‌هاست. امنیت، پیش‌شرط آموزش است».

این معلم و زندانی سیاسی سابق خاطرنشان می‌کند که در بسیاری از کشورها، مراکز نظامی خارج از بافت شهری ساخته می‌شوند، اما در ایران طی چهار دهه گذشته بخش زیادی از این مراکز در داخل شهرها ایجاد شده‌اند.

به گفته او: «دبیرستان‌هایی وجود دارند که مستقیماً زیر نظر سپاه فعالیت می‌کنند و در مجموعه‌های نظامی قرار دارند. علاوه بر این، مدارسی وابسته به برخی نهادها، از جمله سازمان انرژی اتمی، در مراکز وابسته به همان نهادها فعالیت می‌کنند».

مصطفی می‌گوید: «ما سال‌هاست به نام امنیت هزینه می‌دهیم، اما در آموزش‌وپرورش نتیجه دیگری می‌بینیم. وقتی وزیر آموزش‌وپرورش می‌گوید “من سرباز سردار رادان هستم”، معلوم است که این نگاه، اولویت‌های این وزارتخانه را چگونه تعریف می‌کند» .

او به اظهارات علیرضا کاظمی، وزیر آموزش و پرورش، در فروردین ۱۴۰۴ اشاره دارد؛ زمانی که کاظمی در مراسم امضای تفاهم‌نامه با فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی گفت: «با افتخار اعلام می‌کنم من سرباز سردار رادان هستم».

صدای شلیک و کارکرد حافظه

“خانم، یک عمر به ما می‌گفتند شب امتحان زود بخوابید و استرس نداشته باشید. حالا صبح امتحان به ما می‌گویند، حوزه امتحانی‌ کنار پایگاه بسیج است. هر بار صدای شلیک می‌آید، تا ساعت‌ها هرچه خوانده‌ام از یادم می‌رود”.

این جملات یکی از دانش‌آموزان پایه یازدهم است که به دلایل امنیتی نخواست نامش در این گزارش منتشر شود.

او می‌گوید، در هفته‌های گذشته، اضطراب امتحان سنگ‌بنای نگرانی‌های دیگری شده است؛ نگرانی از اینکه آیا اصلاً زنده از جلسه امتحان بازمی‌گردد؟

او می‌افزاید: «دیگر استرس‌مان از این نیست که سؤال‌ها سخت باشند یا آسان. مدام با خودمان فکر می‌کنیم اگر دوباره حمله‌ای شود چه؟ اگر وسط امتحان صدای انفجار بیاید؟ اصلاً سالم به خانه بازخواهیم گشت؟»

نتیجه امتحانات نهایی دانش‌آموزان سال آخر دبیرستان، مستقیماً بر شانس ورود به دانشگاه اثر می‌گذارد.

این دانش‌آموز می‌گوید: «هر بار صدای انفجار یا اصلا خبر حمله‌ای می‌آید، تمرکزم کاملاً از بین می‌رود. دوباره باید از اول درس بخوانم. چند وقت است مدام برنامه‌ها عوض می‌شود و ما باید خودمان را با شرایط جدید وفق بدهیم؛ از جنگ دوازده‌روزه بگیر تا حوادث دی‌ماه، قطعی اینترنت، بمباران، آتش‌بس و حالا هم که دوباره جنگ».

آونگ‌ میان نمره و وحشت

برای خانواده‌هایی که فرزندانشان امسال در امتحانات نهایی شرکت می‌کنند نیز نگرانی‌ها تنها به دشواری سؤال‌ها یا تأثیر معدل بر کنکور محدود نمی‌شود؛ مادر دانش‌آموز دختری که قرار است در یکی از حوزه‌های امتحانی نزدیک به مصلی شهر امتحان بدهد، می‌گوید از زمان اعلام محل آزمون، تعدادی از والدین بارها تلاش کرده‌اند نگرانی خود را به مسئولان منتقل کنند، اما کمترین تغییری در تصمیم‌ها ایجاد نشده است.

او با صدایی آشکارا لرزان ادامه می‌دهد: «همان جایی که دختر من باید امتحان بدهد، در روزهای اعتراضات بارها محل استقرار نیروهای امنیتی بود. خودم به دلیل سابقه پرونده امنیتی نمی‌توانستم مراجعه و اعتراض کنم، اما تعدادی از والدین رفتند و گفتند، این حوزه امن نیست و ممکن است هدف حملات نظامی قرار بگیرد.»

به گفته این زن، به آنها گفته شد: «هیچ خبری نیست و اگر پیگیری‌ها را ادامه دهند، کمترین اتهامشان تشویش اذهان عمومی، افشای اطلاعات حساس و زندان خواهد بود».

او ادامه می‌دهد، پس از انتشار خبر تشکیل “ستاد ملی میناب” از سوی وزیر آموزش و پرورش برای رسیدگی به وضعیت روانی و اجتماعی دانش‌آموزان، این سؤال برای بسیاری از خانواده‌ها ایجاد شده است که چرا در شرایطی چنین بحرانی، پیشگیری از خطر جایگاهی در تصمیم‌گیری‌ها ندارد.

او می‌گوید: «اگر قرار است بعد از هر حادثه ستادی تشکیل شود، چرا قبل از آن درباره محل برگزاری امتحان فکر نمی‌کنند؟ چرا نمی‌شود حوزه امتحانی را به جایی امن منتقل کرد؟»

عاملیت والدین

تحسین مصطفی با تأکید بر اینکه در صورت وجود هرگونه خطر برای دانش‌آموزان، تعویق امتحانات یا انتقال حوزه‌های امتحانی باید به‌طور جدی در دستور کار قرار گیرد، می‌گوید: «خود فقه، با قاعده “رفع حرج” تکلیفی را که با مشقت و خطر همراه باشد غیر الزام‌آور می‌داند. پس اینها چرا دانش‌آموزان را در شرایط جنگی به حوزه‌های امتحانی پرریسک می‌فرستند؟ اگر این حرج نیست، پس چیست؟»

مصطفی با اشاره به تجربه همه‌گیری کرونا توضیح می‌دهد: «در آن زمان نیز، با وجود اصرار آموزش‌وپرورش بر باز ماندن مدارس، شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان هشدار داد که امنیت دانش‌آموزان باید در اولویت قرار گیرد و در نهایت این خانواده‌ها بودند که با نفرستادن فرزندانشان به مدرسه، دولت را ناچار به تعطیلی مدارس کردند».

او تأکید می‌کند: «به نظر من، اگر احتمال خطر وجود دارد، برگزاری امتحان نباید در اولویت باشد. اگر دانش‌آموز با ترس وارد جلسه امتحان شود، دیگر نمی‌توان از عدالت آموزشی صحبت کرد.»

میان مدرسه و جنگ؛ قانون چه می‌گوید؟

بر اساس حقوق بین‌الملل بشردوستانه، مدارس و دانش‌آموزان تا زمانی که برای مقاصد نظامی مورد استفاده قرار نگرفته باشند، جزو اهداف غیرنظامی محسوب می‌شوند و از حمایت ویژه برخوردارند. مطابق پروتکل الحاقی اول کنوانسیون‌های ژنو، طرف‌های درگیر در هر مخاصمه مسلحانه موظف‌اند همواره میان اهداف نظامی و غیرنظامیان تمایز قائل شوند و عملیات خود را تنها متوجه اهداف نظامی کنند.

علاوه بر اصل تفکیک، اصل “احتیاط” نیز دولت‌ها و نیروهای نظامی را ملزم می‌کند پیش از هر اقدام، همه تدابیر عملی را برای کاهش خطرات متوجه غیرنظامیان به کار گیرند. در کنار آن، اصل “تناسب” نیز هر حمله‌ای را که احتمال وارد آمدن خسارت نامتناسب به غیرنظامیان داشته باشد، محدود می‌کند.

ایران از امضاکنندگان کنوانسیون حقوق کودک است؛ کنوانسیونی که دولت‌ها را موظف می‌کند در همه تصمیم‌های مربوط به کودکان، “منافع عالیه کودک” را در اولویت قرار دهند و از حق حیات، بقا، رشد و آموزش آنان حفاظت کنند.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

کارشناسان حقوق بین‌الملل تأکید می‌کنند که این مسئولیت متوجه هر دو سوی درگیری است؛ از یک سو، مقام‌هایی که درباره محل استقرار مدارس یا برگزاری امتحانات تصمیم می‌گیرند باید از قرار گرفتن کودکان در معرض خطرهای قابل پیش‌بینی جلوگیری کنند.

و از سوی دیگر، هر طرفی که عملیات نظامی انجام می‌دهد نیز موظف است از حمله به اهداف غیرنظامی خودداری کرده و حتی در صورت وجود یک هدف نظامی، همه اقدامات احتیاطی ممکن را برای جلوگیری از آسیب به غیرنظامیان به کار گیرد.

زهارا و مدوکس جولی−پیت با انتشار آگهی رسمی اعلام کرده‌اند که دیگر نمی‌خواهند نام خانوادگی “پیت” را داشته باشند. اکنون تنها یک مرحله دیگر تا حذف رسمی نام پدر مشهورشان باقی مانده است.به نظر می‌رسد اقدام اخیر دو فرزند دیگر برد پیت و آنجلینا جولی، ستاره‌های سرشناس جداشده هالیوود، پیامی روشن خطاب به پدرشان باشد.

زهارا و مدوکس جولی−پیت، بزرگ‌ترین دختر و بزرگ‌ترین پسر آنجلینا جولی ۵۱ ساله و برد پیت ۶۲ ساله، قصد دارند رسماً نام خانوادگی پدرشان را کنار بگذارند.

این دو اکنون مانع دیگری را در مسیر دستیابی به هدفشان، از سر راه خود برداشته‌اند. به گزارش مجله “پیپل” و “پیج سیکس” به نقل از اسناد دادگاه، هر دوی آن‌ها درخواست تغییر نامشان را در روزنامه “لس‌آنجلس دیلی ژورنال” منتشر کرده و بدین ترتیب یکی از الزامات قانونی ایالت کالیفرنیا را برای تغییر نام برآورده کرده‌اند.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

طبق این گزارش‌ها، مدوکس ۲۴ ساله و زهارای ۲۱ ساله چند هفته پیش روند قانونی حذف نام “پیت” از نام خانوادگی خود را آغاز کرده‌اند تا نام‌های رسمی‌شان به “زهارا مارلی جولی” و “مدوکس شیوان جولی” تغییر یابد.

بر اساس این گزارش، درخواست‌های آنان ممکن است در جلسات رسیدگی‌ای که برای ماه سپتامبر برنامه‌ریزی شده است، تأیید شود.

اقدامی مشابه از سوی فرزند دیگر برد پیت

در سال ۲۰۲۴ نیز شیلو، دختر ۱۸ ساله این زوج سابق، با ارائه درخواستی به دادگاهی در لس‌آنجلس، به شکل رسمی نام خانوادگی پدرش را کنار گذاشت.

شیلو که در سال ۲۰۰۶ در نامیبیا به دنیا آمده، بزرگ‌ترین فرزند از سه فرزند بیولوژیک آنجلینا جولی و برد پیت است.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

این زوج سابق صاحب سه فرزند مشترک، یعنی شیلو و دوقلوهای ۱۸ ساله، ویوین و ناکس، شدند. افزون بر این، برد پیت نقش پدری سه فرزندخوانده آنجلینا جولی، یعنی مدوکس، پکس و زهارا، را نیز بر عهده گرفت.

برای سال‌هایی متمادی “برنجلینا” به عنوان مشهورترین زوج جذاب و دلربای هالیوود شناخته می‌شدند. آن‌ها هنگام ساخت فیلم “آقا و خانم اسمیت” در سال ۲۰۰۵ با یکدیگر آشنا شدند و در سال ۲۰۱۴ ازدواج کردند.

اما این ازدواج تنها دو سال دوام آورد و جولی در سال ۲۰۱۶ درخواست طلاق داد و این زوج در سال ۲۰۱۹ رسماً از یکدیگر جدا شدند.

طبق گزارش رسانه‌ها، آنجلینا جولی به دلیل مصرف ماری‌جوانا و الکل از سوی برد پیت و رفتارهای پرخاشگرانه ناشی از آن، نگران سلامت و امنیت فرزندانش بود.

جولی از جمله برد پیت را متهم به ضرب و شتم یکی از فرزندانشان در جریان پرواز از فرانسه به لس‌آنجلس کرده بود. با این حال، اف‌بی‌آی پرونده تحقیقات خود علیه برد پیت درباره اتهام کودک‌آزاری را مختومه اعلام کرد.

روزنامه فایننشال تایمز بریتانیا در گزارشی نوشته است که “شبکه‌های تلفن همراه در خاورمیانه در طول جنگ با ایران بارها هدف حملات سایبری قرار گرفته‌اند تا موقعیت مکانی پرسنل و پیمانکاران آمریکایی ردیابی شود”.روزنامه بریتانیایی فایننشال تایمز در گزارشی با اشاره به امکان استفاده ایران از ردیابی تلفنی برای تعقیب “نیروهای دشمن” در جریان جنگ ۳۹روزه، نوشته است، احتمال اینکه مهاجمان سایبری در حال تعقیب نیروهای آمریکایی بوده‌اند، برخی از قانونگذاران آمریکایی را نگران کرده است؛ کسانی که هشدار داده‌اند سیستم‌های رومینگ و فناوری تبلیغات گوشی‌های هوشمند (Ad Tech)، ارتش را در برابر حملات آسیب‌پذیر کرده است.

این تلاش‌های معطوف به ردیابی، در دوره آماده‌سازی برای حمله مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران در اواخر فوریه و همچنین در روزهای اولیه جنگ آغاز شد؛ یعنی زمانی که تهران با حملات موشکی و پهپادی علیه نیروهای آمریکایی و تاسیسات نظامی در سراسر منطقه، دست به تلافی زد.

فایننشال تایمز سپس با استناد به داده‌هایی که توسط پروژه تحقیقاتی “دیده‌بان نظارت تلفن همراه” (Mobile Surveillance Monitor) ارائه شده، می‌گوید که شبکه‌های مخابراتی منطقه‌ای با موجی از درخواست‌های مسدودشده مواجه شده‌اند که به آنها “پینگ‌های SS7” می‌گویند.

دو کارشناس امنیت سایبری که این داده‌ها را بررسی کرده‌اند می‌گویند، این پینگ‌ها به دنبال تعیین موقعیت مکانی گوشی‌های خاصی بوده‌اند که خارج از شبکه خانگی خود در حالت رومینگ قرار داشتند، امری که نشان‌دهنده یک کمپین هماهنگ است.

یک “منبع آگاه” به این روزنامه گفته است که مقامات کشورهای حوزه خلیج فارس به شک افتاده‌اند که ایران یا متحدانش با سوءاستفاده از توافقنامه‌های رومینگ با اپراتورهای تلفن محلی، تلاش کرده‌اند موقعیت پرسنل آمریکایی را شناسایی کنند.

یک مقام آمریکایی نیز که نخواسته نامش فاش شود، معتقد است که عوامل مرتبط با ایران از پایگاه‌های داده تبلیغاتی تجاری برای ردیابی گوشی‌ها در کردستان عراق سوءاستفاده کرده‌اند.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

از نظر شماری از کارشناسان، ایران قطعاً توانایی دستیابی به اطلاعات مکانی آنی، فوری و مداوم را دارد. آنها معتقدند که اگر ایران از SS7 یا دسترسی به شبکه‌های تلفن همراه در منطقه برای ردیابی کاربران آمریکایی استفاده نمی‌کرد، بسیار مایه تعجب بود.

حملاتی در سراسر منطقه

ایران و شبه‌نظامیان تحت حمایت آن در منطقه، در جریان جنگ ۳۹ روزه، چندین هتل را در عراق، بحرین (محل استقرار ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا) و دیگر نقاط خلیج فارس هدف قرار دادند که در برخی موارد منجر به مجروح شدن پیمانکاران و پرسنل آمریکایی شد.

کارشناسان می‌گویند، برای ارتباط دادن دقیق حملات فیزیکی به نظارت‌های دیجیتال به تحقیقات بیشتری نیاز است، چرا که جاسوسی دیجیتال تنها یکی از چندین جریان اطلاعاتی برای شناسایی اهداف است؛ جریان‌های دیگری مانند جاسوسان میدانی، نظرات ثبت‌شده درباره هتل‌ها و پست‌های فیسبوکی که برخی از پرسنل در طول استقرار خود منتشر کرده‌اند نیز وجود دارند.

با این حال، فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) در ماه آوریل به کنگره اعلام کرد: «گزارش‌های متعدد تهدید درباره بهره‌برداری دشمن از داده‌های مکانی تجاری برای هدف قرار دادن یا نظارت بر پرسنل آمریکایی در منطقه دریافت کرده است.»

ران وایدن، سناتور دموکرات ایالت اورگان که پیش از این درباره هر دوی این آسیب‌پذیری‌ها هشدار داده بودگفت، این نخستین بار است که دشمنان آمریکا از داده‌های مکانی تجاری برای هدف قرار دادن پرسنل آمریکایی در جنگ استفاده می‌کنند.

گرچه سنتکام می‌گوید که اقدامات بی‌سابقه‌ای برای حفاظت از نیروها انجام شده که به دلایل امنیتی ذکر آنها امکان ندارد، اما یک مقام آمریکایی به فایننشال تایمز گفته است: «هرگونه ادعایی مبنی بر اینکه ردیابی داده‌ها نقش تعیین‌کننده‌ای در حملات داشته است، با واقعیت فاصله دارد».

استفاده از درخواست‌های SS7 برای ردیابی استفاده‌کنندگان از تلفن همراه از یک آسیب‌پذیری ریشه‌دار در زیرساخت‌های قدیمی شبکه‌های تلفن همراه حکایت دارد؛ این سیستم به اپراتورها و هر کسی که دسترسی قانونی داشته باشد اجازه می‌دهد تا موقعیت تقریبی گوشی‌ها را به دست آورد.

اپراتورهای تلفن همراه ایرانی دارای قراردادهای رومینگ در سراسر خلیج فارس و خاورمیانه هستند که به آنها توانایی فنی ارسال پینگهای SS7 به خارج از مرزهایشان را می‌دهد.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

در چندین کشور، ارتش آمریکا برای محافظت از پرسنل خود، آنها را در هتل‌ها و سایر مراکز کمتر شناخته‌شده پراکنده کرد.

به عنوان مثال در بحرین، یک موشک به هتل “کراون پلازا” در منامه اصابت کرد؛ هتلی که بر اساس پایگاه داده هزینه‌های دولتی، قراردادهای متعددی برای ارائه خدمات اقامتی، خشکشویی و سایر خدمات به وزارت دفاع آمریکا داشت.

یک “منبع آگاه” به فایننشال تایمز گفته است که در کردستان عراق، ظاهراً ایران از نرم‌افزارهای تجاری طراحی‌شده برای ارائه تبلیغات هدفمند، به منظور شناسایی هتل‌های محل اقامت کارکنان و پیمانکاران دولتی آمریکا استفاده کرده است.

سوءاستفاده از فناوری تبلیغات دیجیتال (Ad Tech) در محافل امنیت ملی به خوبی شناخته شده و خود ایالات متحده نیز از آن برای نظارت استفاده کرده است. شناسه‌های تبلیغاتی (Advertising IDs) که توسط سازندگان دستگاه‌ها به گوشی‌های هوشمند اختصاص می‌یابد، سال‌هاست که مکان‌یابی یک گوشی خاص یا گروهی از دستگاه‌ها را ممکن ساخته است.

تلاش‌ها برای منع قانونی فروش “ردپای دیجیتال”

فاینشنال تایمز در ادامه گزارش خود خبر داده است که پت هریگان، نماینده جمهوریخواه کارولینای شمالی در حال تدوین طرحی قانونی است تا شرکت‌های فناوری را از فروش “ردپای دیجیتال” کارکنان دولت آمریکا منع کند.

هریگان به فایننشال تایمز گفت: «این توانایی و تهدید وجود دارد. اگر بهره‌برداری از آن ادامه یابد و به درستی از آن استفاده شود، می‌تواند فاجعه‌بار باشد.»

مایکل استوکس، مقام سابق سیا و معاون شرکت امنیتی ویلان (Veilant) در ویرجینیا نیز با بیان این که جامعه اطلاعاتی آمریکا بیش از یک دهه است که با این مشکل دست‌وپنجه نرم می‌کند، تصریح کرد: «چالش اصلی این است که ردیابی دیجیتال نیازی به هک شدن خود گوشی ندارد؛ گوشی‌های هوشمند حجم عظیمی از داده‌های شخصی را نشت می‌دهند [که به آن “خروجی اگزوز دیجیتال” می‌گویند] که می‌توان آنها را برای کشف موقعیت مکانی مخاطبان و حتی تعداد قدم‌ها تحلیل کرد.»

استوکس افزود، کارکنان دولتی اغلب به جای استفاده از گوشی‌های امنی که برای ماموریت‌های خاص یا موقعیت‌های حساس ساخته شده‌اند، از گوشی‌های هوشمند شخصی خود استفاده می‌کنند یا هر دو را با هم حمل می‌کنند و ردی از خود بر جای می‌گذارند.